Boronów, Najświętszej Maryi Panny Królowej Różańca (Dekanat Woźniki)

DANE KONTAKTOWE

42-283 Boronów, ul. Wolności 1
tel. 34 353 93 37
nmpkrs_boronow@kuria.gliwice.pl
www.parafiaboronow.pl

PROBOSZCZ:

  • ks.Werner Olejnik, ust. 1.09.2000

INNY KSIĄDZ:

  • ks.Jerzy Robok, emeryt, kapłan archidiecezji katowickiej

DATA POŚWIĘCENIA KOŚCIOŁA PARAFIALNEGO:

XVIII wiek

ODPUST  W  KOŚCIELE  PARAFIALNYM:

I niedziela października

WIECZYSTA ADORACJA:

26 lipca

PORZĄDEK  MSZY ŚW.:

w niedziele i święta: 7.00, 9.00, 10.30, 15.30
w dni powszednie:
w poniedziałki, środy, piątki: 7.00
we wtorki i w I piątki miesiąca: 17.00 (w czasie letnim: 18.00)
w czwartki: 16.00 – Msza św. szkolna
w  soboty: 17.00
(w czasie letnim:  18.00)

LICZBA  MIESZKAŃCÓW: 

3 381, liczba wiernych: 3 373

MIEJSCOWOŚCI NALEŻĄCE DO PARAFII:

  • Boronów; mieszkańców: 2 804, wiernych: 2 802
  • Dębowa  Góra  – 4 km; mieszkańców: 117, wiernych: 117
  • Doły  – 5 km; mieszkańców: 10, wiernych: 10
  • Grojec  – 6 km; mieszkańców: 128, wiernych: 128
  • Hucisko  – 5 km; mieszkańców: 152, wiernych: 152
  • Niwy  – 12 km; mieszkańców: 31, wiernych: 31
  • Sitki – 6 km; mieszkańców: 8, wiernych: 8
  • Zumpy  – 3 km; mieszkańców: 131, wiernych: 125

ULICE NALEŻĄCE DO PARAFII:

Boronów: 3 Maja, ks. Adamka, Boczna, Chabrowa, Częstochowska, Dolna, Dworcowa, Grabińska, Jaśminowa, Korfantego, Koszęcińska, Krótka, Kwiatowa, Leśna, Ligonia, Lompy, Łąkowa, Młyńska, Nadrzeczna, Niwska, Nowa, Ogrodowa, Piaskowa, Pogodna, Polna, Poprzeczna, Powstańców Śląskich, Poznańska, Reymonta, Sienkiewicza, Słowackiego, Smolna, ks. Smołki, Sportowa, Szkolna, Tylna, Wiśniowa, Wojska Polskiego, Wolności, Wyspiańskiego, Zielona
Dębowa Góra: Nr 1–30
Doły:  Nr 1
Grojec:  Nr 1–33
Hucisko:  Krucza, Różana, Spokojna, Wiosenna
Niwy: Nr 1–27
Sitki: Nr 1–2
Zumpy:  Kolonijna, Lipowa, Słoneczna, Tartaczna

KSIĘGI METRYKALNE:

Parafia prowadzi księgi chrztów, ślubów i zgonów od 1719 roku

CMENTARZ:

parafialny przy kościele

SZKOŁY I PRZEDSZKOLA:

Zespół Placówek Oświatowych (Gimnazjum, Szkoła Podstawowa, Przedszkole), Prywatne Przedszkole „Krzyś”

POPRZEDNI PROBOSZCZOWIE:

  1. ks.Eugeniusz Marcisz (1985–1995)
  2. ks. Michał Adamek (1995–2000)

KAPŁAN POCHODZĄCY Z PARAFII:

  1. ks.Łukasz Czubla – 2015

KAPŁANI POCHOWANI NA TERENIE PARAFII:
w krypcie kościoła:

  1. ks.Jerzy Biermann († 1804)
  2. ks. Jan Kuc († 1810)

na cmentarzu parafialnym:

  1. ks.Emil Schabon († 1885) – administrator
  2. ks. Robert Adamek († 1952)
  3. ks.Józef Christoph († 1970)
  4. ks.Tadeusz Milik († 26.04.1985)

Z DZIEJÓW PARAFII:

Śladów osadnictwa na tymże terenie doszukano się już w neolicie. W 1926 roku odkryto cmentarzysko z okresu kultury łużyckiej. Pierwsza wzmianka o Boronowie pochodzi z dokumentu księcia Bolesława Wstydliwego z 1270 roku. Według tradycji pierwszy kościółek zbudowali w 1221 lub 1291 roku ówcześni właściciele wsi – Boronowscy. Niestety, w sto lat po wybudowaniu kościółek spłonął, prawdopodobnie od uderzenia pioruna. Miejscowość początkowo należała do parafii w Lubszy. Pod koniec XVI wieku kościół w Lubszy zajęli protestanci.

W 1611  roku,  z  fundacji  hrabiego  Andrzeja  Dzierżanowskiego,  wybudowano w  Boronowie  obecny  kościół,  który  wzniesiono  z  drewna  modrzewiowego i sosnowego na kamiennej podmurówce. Początkowo kościół poświęcono opiece św. Andrzeja Apostoła. W 1616 roku dobudowano do kościoła wieżę, a dwa lata później ufundowano ołtarz główny z figurami świętych: Wojciecha i Stanisława, wskazując na małopolskie wzorce, do jakich sięgała katolicka rodzina Dzierżanowskich. Poświęcenie kościoła miało miejsce w 1734 roku (wg innych źródeł w 1732 roku). Właściciele Boronowa utrzymywali przy kościele prywatnego kapelana w randze lokalisty. Początkowo byli nimi franciszkanie konwentualni z Krakowa, od  drugiej  połowie  XVII  wieku  dominikaninie,  a  od lat 80. XVIII wieku reformaci z klasztoru na Górze Świętej Anny. W 1686 roku,       z fundacji Jadwigi Salomei Kotulińskiej, jej syn – hrabia Jan Fryderyk Kotuliński

ufundował  przytułek  dla  5  biednych.  Przy  szpitaliku  wybudowano  kaplicę   pw. św. Antoniego. W 1826 roku zbudowano nowy budynek szpitalny, obok którego usytuowano kaplicę pw. św. Barbary, przeniesioną z Zumpów. Fundacja przetrwała szczęśliwie do 1937 roku.

Dzięki dominikanom propagowano w okolicy modlitwę różańcową. 13 kwietnia 1755 roku o. Mateusz Jan Smołka założył przy kościele Bractwo Różańca Świętego. Widzialnym znakiem istnienia bractwa są zabytkowe feretrony procesyjne, obraz Matki Boskiej Różańcowej w ołtarzu głównym, gruntownie przebudowany ołtarz boczny Matki Bożej Niepokalanie Poczętej oraz funkcjonujące od tegoż czasu nowe wezwanie  patronalne kościoła.

Kiedy w 1716 roku utworzono dekanat  lubliniecki,  kościół  w  Boronowie  przyłączono do parafii w Sadowie. 23 września 1741 roku  biskup  sufragan wrocławski Eliasz Daniel Sommerfeld, przebywający na wygnaniu w czasie wojny prusko-austriackiej, udzielił w tutejszym kościele święceń prezbiteratu. Do początku XIX wieku placówka zachowała status lokalii. 18 stycznia 1868 roku biskup wrocławski  Heinrich   Förster   podniósł   lokalię   do   rangi   samodzielnej   parafii.   W okresie Kulturkampfu miejscowi parafianie wiele wycierpieli z powodu ignorowania przydzielonego im „rządowego” proboszcza. O ich bohaterskiej  postawie oraz represjach, stosowanych wobec śpieszących im z pomocą księży, rozpisywano się w „Katoliku”. Wielkie zasługi dla parafii oddał ks. Józef Christof, proboszcz boronowski w latach 1937–1962. Wierni zawdzięczają mu uratowanie kościoła, który w latach 1947–1949 otrzymał nową więźbę. Prace remontowe prowadził majster Józef Giza.

W 1994 roku, dzięki staraniom ks. proboszcza Eugeniusza Marcisza, reaktywowano działalność Bractwa Najświętszego Różańca Bożej Rodzicielki Maryi. W 2011 roku, w związku z ustanowieniem tajemnic światła Różańca Świętego, rzeźbiarz Ryszard Korzekwa uzupełnił zbiór zabytkowych feretronów procesyjnych o dalsze pięć, odpowiadających nowym tajemnicom. Obecnie w świątyni prowadzone są prace konserwatorskie przy jej niezwykle bogatym wyposażeniu. W latach 2014–2016 poddano konserwacji ołtarz główny, stalle i ambonę.