Koszęcin, Trójcy Świętej (Dekanat Woźniki)

DANE KONTAKTOWE

42-286 Koszęcin, ul. Świętej Trójcy 3
tel. 34 357 63 70
ts_koszecin@kuria.gliwice.pl
www.trojca.com.pl

PROBOSZCZ:

  • ks. Krzysztof Rzeźniczek, mgr-lic. teologii, ust. 1.09.2011

DATA POŚWIĘCENIA KOŚCIOŁA PARAFIALNEGO:

1724 rok

ODPUST W KOŚCIELE PARAFIALNYM:

uroczystość Trójcy Świętej

WIECZYSTA ADORACJA:

1 października

PORZĄDEK  MSZY ŚW.:

w niedziele i święta: (16.30), 7.30, 9.30, 16.00
w dni powszednie:
w poniedziałki, wtorki, czwartki i piątki: 18.00 (od października do końca marca: 17.00)
w środy: 7.00
w  soboty: 16.30

LICZBA  MIESZKAŃCÓW

1 550, liczba wiernych: 1 500

MIEJSCOWOŚCI NALEŻĄCE DO PARAFII:

  • Koszęcin  (część); mieszkańców: 1 350, wiernych: 1 310
  • Prądy – 2 km; mieszkańców: 200, wiernych: 190

ULICE NALEŻĄCE DO PARAFII:

Koszęcin: Akacjowa, Batorego, Bema, Bratkowa, Brzozowa, Bukowa, Cegielniana, Chabrowa, Chopina, ks. Damrota, Dębowa, Dworcowa, Fiołkowa, Irysowa, Jesienna, Jodłowa 1–6 i 10–12, Kasztanowa, Kochanowskiego, Kolejowa, Konopnickiej, Konwaliowa, Korfantego, Krokusowa, Krótka, Leśna od nr. 20, Liliowa, Maciejkowa, Makowa, Mańki, Mickiewicza, Modrzewiowa, Narcyzowa, Nowa, Opiełki od nr. 10, Piaskowa, Poprzeczna, Przemysłowa, Słowackiego, Sobieskiego od nr. 20, Sosnowa, Sportowa, Świerkowa, Świętej Trójcy, Tulipanowa, Wiosenna, Wolności, Wrzosowa, Zielona

Prądy:  Krasickiego, Ligonia

KAPLICA: 

  • pogrzebowa (na cmentarzu)

KSIĘGI METRYKALNE:

Parafia prowadzi księgi chrztów, ślubów i zgonów od 1968 roku

CMENTARZ:

  • parafialny przy kościele

POPRZEDNI PROBOSZCZOWIE:

  1. ks. Antoni Ryguła (1967–1977) – rektor; (1977–2002) – proboszcz
  2. ks. Jan Matla (2002–2011)

KAPŁANI POCHOWANI NA TERENIE PARAFII:
na cmentarzu parafialnym:

  1. ks. Karol Dehnisch – kapelan zamkowy
  2. ks. Karol Diettrich († 14.04.1882) – pierwszy kuratus par. Wniebowzięcia NMP w Koszęcinie
  3. o. Antoni Dreszer OMI († 22.06.1985) – duszpasterz Polonii
  4. ks. Antoni Ryguła († 27.04.2002) – pierwszy proboszcz par. Trójcy Świętej
  5. ks. Henryk Leszek Irek SDS († 30.09.2002)
  6. ks. ózef Żurek († 22.05.2009) – proboszcz par. św. Mikołaja w Lublińcu

Z DZIEJÓW PARAFII:

Historię cudownych wydarzeń na leśnej polanie, na południe od miejscowości, opisał w 1721 roku proboszcz z Sadowa – ks. Andrzej Franciszek Jeziorski, dysponując starymi zapiskami z 1564 roku. Około 1500 roku córka miejscowego młynarza, Wiktoria Pudełko, widziała około dębu, gdzie dziś znajduje się ołtarz główny, troje dzieci, uosabiających Trójcę Świętą, które objawiały się jej wiele razy. W czasie wielkanocnym lud tam zgromadzony słyszał bicie dzwonów i widział       z dala nadchodzące procesje z chorągwiami i śpiewami. W pobliżu tego miejsca odkryto wcześniej źródło z uzdrowicielską wodą. Woda miała szczególnie pomagać przy schorzeniach oczu i skóry. Źródło przed wiekami ujęto w obramowaną, drewnianą studnię i postawiono nad nim drewnianą kapliczkę z figurą św. Jana Chrzciciela.  Według  innej  wersji,  legendy  te  miały  dotyczyć  wydarzeń  jeszcze z XII wieku. Trudno udowodnić aż tak dawną metrykę tychże cudownych wydarzeń. Archiwalia parafii sadowskiej oraz inne pośrednie wspominają o drewnianym kościele w Koszęcinie w kontekście sporu sądowego z 1550 roku. W 1568 roku    w  miejscu  objawień  wybudowano  drewniany  kościół  ku  czci  Trójcy  Świętej,  a anonimowy malarz uwiecznił na dużym malowidle w ośmiu scenach cudowne objawienia związane z tym miejscem i budową pierwszego kościółka. Mała szafka, zawieszona  dzisiaj  obok   ołtarza   bocznego   św.   Jana   Nepomucena,   kryje  w sobie starą uzdę końską i cząstkę pazura raka, związane z cudownymi wydarzeniami w czasie budowy kościoła. Uzdę podarował budowniczy dawnego kościółka – Wincenty Kluczyński.

Pierwotny kościółek uległ zniszczeniu 21 lipca 1720 roku przez szalejącą nad Koszęcinem burzę. Kościół odbudował cieśla Jakub Riedenger z Koszęcina w latach 1721–1722. 9 września 1722 roku dokonano benedykcji kościoła, a w 1724 roku przedłużono nawę kościoła w kierunku zachodnim. Po lewej  stronie  ołtarza głównego umieszczono pień legendarnego dębu, pod którym przed wiekami córka młynarza, Wiktoria, miała spotykać troje boskich dzieci. Kronikarskie zapisy mówią, że z drewna uciosano wielki krzyż, z którego do 1720 roku odcinano corocznie kilkucentymetrową warstwę, robiąc dziesiątki miniaturowych krzyżyków, te zaś sprzedawano pielgrzymom. W 1721 roku wspomniany już wcześniej ks. proboszcz Jeziorski zakazał na piśmie „obcinania krzyża”.

Aktualny wystrój kościoła pochodzi z pierwszej połowy XVIII wieku. Ołtarze kościoła przyozdobiono figurami i obrazami o wcześniejszym datowaniu (niestety, obecnie część z nich to repliki oryginałów, które padły ofiarą kradzieży). Świątynię remontowano wiele razy, odnawiając zarówno dachy, jak i wnętrze. W 1853 roku prace restauracyjne prowadzili mistrzowie: Poppe, Juliusz Ligoń i Jan Kasperek. Zachwycony kościołem Juliusz Ligoń opublikował piękny wiersz, w którym opisał cudowne  wydarzenia  z  przeszłości.  Przy  kościele  znaleziono  skarb  –  monety, z których najstarszą datuje się na 1474 rok.

Przez  wiele  lat  nabożeństwa  w  kościele  sprawowano  tylko  3  razy  w  roku   (w Poniedziałek Wielkanocny, w uroczystość Trójcy Świętej oraz w niedzielę po uroczystości św. Jadwigi). Po erygowaniu w Koszęcinie w 1869 roku samodzielnej parafii, kościół pw. Trójcy Świętej odłączono od parafii w Sadowie i przyłączono jako filialny do nowej parafii. W maju 1966 roku biskup katowicki mianował dla kościoła Świętej Trójcy osobnego rektora z poleceniem zorganizowania samo- dzielnego duszpasterstwa. Odrębna parafia została erygowana dekretem biskupa katowickiego Herberta Bednorza 10 grudnia 1977 roku. Do nowej parafii przyłączono wówczas wioskę Prądy.