Lubsza, Świętego Jakuba Starszego Apostoła (Dekanat Woźniki)

DANE KONTAKTOWE

42-287 Lubsza, ul. Lompy 76
tel./fax 34 357 90 23
sj_lubsza@kuria.gliwice.pl

PROBOSZCZ:

  • ks. Lucjan Kolorz, mgr teologii, ust. 29.10.1989

DATA POŚWIĘCENIA KOŚCIOŁA PARAFIALNEGO: 

29.09.1982

ODPUST W KOŚCIELE PARAFIALNYM:

23 kwietnia i 25 lipca

WIECZYSTA ADORACJA:

21 sierpnia

PORZĄDEK  MSZY ŚW.:

w niedziele i święta: (17.30), 8.00, 10.00, 16.00
w dni powszednie:
w poniedziałki i środy: 7.00
we wtorki i piątki:  17.30
w czwartki: 16.30 Msza św. szkolna

LICZBA  MIESZKAŃCÓW: 

2 835, liczba wiernych: 2 519

MIEJSCOWOŚCI NALEŻĄCE DO PARAFII:

  • Lubsza; mieszkańców: 893, wiernych: 865
  • Czarny  Las  – 8 km; mieszkańców: 92, wiernych: 92
  • Drogobycza  – 7 km; mieszkańców: 70, wiernych: 70
  • Górale – 7,5 km; mieszkańców: 58, wiernych: 58
  • Kamienica Śląska – 3,5 km; mieszkańców: 666, wiernych: 658
  • Ligota  Woźnicka  – 4 km; mieszkańców: 655, wiernych: 649
  • Niegolewka  – 12 km; mieszkańców: 26, wiernych: 24
  • Okrąglik  – 8 km; mieszkańców: 18, wiernych: 18
  • Piasek – 4 km; mieszkańców: 289, wiernych: 19
  • Skrzesówka  – 7 km; mieszkańców: 58, wiernych: 58
  • Smolana Buda – 5 km; mieszkańców: 10, wiernych: 8

ULICE NALEŻĄCE DO PARAFII:

Lubsza:  Boczna, Krótka, Ligocka, Lompy, Młynek, Plebiscytowa, Polna, Szkolna, Zielona

Drogobycza:  Dębowa, Gliwicka

Kamienica Śląska: Częstochowska, Długa, Krótka, Lubliniecka, Mokra, Podgórna, Polna, Powstańców, Wolności

Ligota Woźnicka: św. Antoniego, Czarnoleśna, Karola Miarki, Kwiatowa, Łąkowa, Polna, Skalna, Sportowa, Szkolna, Woźnicka, Źródlana

Piasek: Bytomska, Leśna, Partyzantów, pl. Powstańców, Słoneczna, Strażacka, Szkolna, Wolności

KAPLICA: 

  • pw. Zmartwychwstania Pańskiego w Lubszy Śląskiej

KSIĘGI METRYKALNE:

Parafia prowadzi księgi chrztów od 1765 roku, ślubów i zgonów od 1707 roku

CMENTARZ:

parafialny przy kościele

SZKOŁY I PRZEDSZKOLA:

Kamienica Śląska: Zespół Szkolno-Przedszkolny (Szkoła Podstawowa, Przedszkole)

Ligota Woźnicka: Szkoła Podstawowa, Oddział Przedszkolny

Lubsza: Zespół Szkolno-Przedszkolny (Szkoła Podstawowa, Przedszkole)

KAPŁANI POCHODZĄCY Z PARAFII:

  1. o. Krystian Kot SDB – 1994,
  2. o. Roman Opiełka OMI – 1997,
  3. ks. Jacek Rauchut – 2002

KAPŁANI POCHOWANI NA TERENIE PARAFII:
obok kościoła:

  1. ks. Michał Brzoza († 14.11.1974) – proboszcz
  2. ks. Joachim Dziadzko († 14.08.1989) – proboszcz
  3. ks. Michał Wojsyk († 11.12.2002) – emeryt

Z DZIEJÓW PARAFII:

Lubsza to jedna z najstarszych miejscowości Górnego Śląska. O jej rodowodzie świadczą liczne znaleziska archeologiczne z okresu neolitu. Pierwsza wzmianka    o miejscowości pochodzi z 6 czerwca 1316 roku i wymienia ówczesnego dziedzica: „Magnusiusa de Lubsa”. Niektórzy wskazują na dokument z 1314 roku, w którym wymieniony został „Jescho von Lubschaw”. W skład majątku lubszańskiego wchodziły wszystkie sołectwa należące do gminy Woźniki, część obecnego miasta Kalety oraz wsie: Starcza, Własna i Strzebiń. Ich rozwój związany był z powstaniem kuźnictwa żelaza nad brzegiem Małej Panwi. Prym najstarszej wiodła kuźnica     w Kuczowie, wzmiankowana w 1365 roku. Zamierzchłą przeszłość tych ziem opisują liczne legendy. Na pobliskiej górze Grójec znajdować się miał zamek. Podobnie pierwsza lubszańska świątynia miała być wybudowana w miejscu, gdzie obecnie znajduje się kapliczka Krzyża Świętego („na Ślęzkowym”). Inna z legend głosi, że pierwotny kościół  zamierzano  postawić  na  Lubszeckiej  Górze,  gdzie na gruzach pogańskiej świątyni nauczać miał św. Wojciech. Zwożone kilkakrotnie na górę drewno nocą sturlało się w miejsce, gdzie znajduje się obecna świątynia. Te i inne podania przekazał potomnym wybitny śląski działacz i pisarz Józef Lompa,  który  przez  30  lat  pracował  w  Lubszy  jako  organista,  pisarz  gminny i kierownik szkoły.

Pierwsza   wzmianka   o   kościele   w   Lubszy   pochodzi   ze   spisu   świętopietrza z 1374 roku. Kościół należał wówczas do dekanatu bytomskiego w diecezji krakowskiej.  Uległ  on  zniszczeniu  w  połowie  XV  wieku.  Związane  to  było       z walkami na pograniczu polsko-czeskim, podczas wyprawy na ziemie śląskie Krystyna z Koziegłów, którą przeprowadził w odwecie za rozboje burgrabiego Mikołaja Siestrzeńca w 1434 roku. Fundatorami obecnego kościoła byli prawdopodobnie Piotr z Lubszy, kanclerz księcia Bernarda Strzeleckiego, właściciel pobliskiego miasta Woźniki, oraz jego brat, Mikołaj z Lubszy, kanonik opolski. Kościół zbudowany został w stylu gotyckim z cechami renesansowymi, wprowadzonymi w późniejszym czasie. Obok kościoła znajdowała się drewniana wieża, którą zastąpiono murowaną, złączoną z kościołem w 1770 roku. Zachowany do dnia dzisiejszego najstarszy dzwon pochodzi z 1536 roku. W latach 1570–1629 kościół znajdował się w zarządzie ewangelików. W zapisach wizytacji biskupów krakowskich z 1619 roku zachowała się notatka informująca o tym, że ludność katolicka Lubszy uczestniczyła w nabożeństwach w kościele w Koziegłowach, leżących w pobliskim księstwie siewierskim. Kościół pod zarządem ewangelickim pozbawiono   średniowiecznego   wyposażenia.   Świątynię   zwrócono  katolikom

11 czerwca 1629 roku. W 1702 roku kościół otoczono nowym, masywnym murem. Wybudowano również kwadratowy, kryty gontem budynek bramny. W 1709 roku wybudowano budynek plebanii, w którym obecnie mieści się klub „U św. Jakuba”. Wraz    z    powstaniem dekanatu lublinieckiego parafię  z  Lubszy wyłączono z dotychczasowego dekanatu bytomskiego, zmieniając również przynależność diecezjalną parafii. W 1823 roku podwyższono dzwonnicę i nakryto charakterystycznym, baniastym hełmem. W tym samym czasie dobudowano do  nawy kościoła kaplicę pw. św. Antoniego.

Przed 1930 rokiem świątynię znacznie przebudowano i powiększono. W 1934 roku wykrój tęczy zasłonięto mensą ołtarza i prowizoryczną ścianą utworzoną przez nastawę ołtarza z obrazem św. Wojciecha, namalowanym przez Czesława Kuryattę. Prace rzeźbiarskie wykonał artysta Domin z Piekar Śląskich. Z odciętego w ten sposób prezbiterium utworzono  nową  zakrystię.  Kościelne  witraże  wykonano w latach 1937–1938. W 1982 roku przebudowano prezbiterium oraz ustawiono nowy ołtarz, który wraz z kościołem poświęcono 29 września tego samego roku. W latach 1990–2000 odnowiono latarnię wieży z hełmem, przeprowadzono gruntowny remont dachu i elewacji kościoła oraz odrestaurowano jego wnętrze. W latach 1995–1999 wybudowano kaplicę cmentarną pw. Zmartwychwstania Pańskiego, którą poświęcono 16 maja 1999 roku. Kapitalny remont wnętrza kościoła przeprowadzono w 2003 roku. W 2013 roku dokonano rekonstrukcji i rozbudowy organów firmy „Schlag und Söhne”.