Poniszowice, Narodzenia Świętego Jana Chrzciciela i Matki Boskiej Częstochowskiej (Dekanat Pławniowice)

DANE KONTAKTOWE

Poniszowice, ul. Parkowa 5
tel. 32 230 31 17
nsjcimbc_poniszowice@kuria.gliwice.pl
www.parafia.poniszowice.pl

PROBOSZCZ:

  • ks. Jan Palus, mgr-lic. teologii, wicedziekan, ust. 1.09.2006

DATA POŚWIĘCENIA KOŚCIOŁA PARAFIALNEGO: 

11.10.1499

ODPUSTY W KOŚCIELE PARAFIALNYM:

24 czerwca i 26 sierpnia

WIECZYSTA ADORACJA:

15 maja

PORZĄDEK  MSZY ŚW.:

w niedziele i święta: 7.00, 9.00, 11.00
w dni powszednie: 7.00 lub 18.00
w czwartki: 16.30 – Msza św. szkolna

LICZBA  MIESZKAŃCÓW: 

1 168, liczba wiernych: 1 064

MIEJSCOWOŚCI NALEŻĄCE DO PARAFII:

  • Poniszowice; mieszkańców: 407, wiernych: 357
  • Niekarmia  – 2,5 km; mieszkańców: 104, wiernych: 99
  • Niewiesze  – 2,5 km; mieszkańców: 134, wiernych: 120
  • Słupsko – 2,5 km; mieszkańców: 306, wiernych: 280
  • Widów – 2,5 km; mieszkańców: 217, wiernych: 208

ULICE NALEŻĄCE DO PARAFII:

Poniszowice: Cicha, Gliwicka, Jasna, Leśniczówka, Parkowa, Polna, Słoneczna, Słupska, Sportowa, Strażacka, Towarowa

Niekarmia: Górna, Leśna, Poniszowicka, Słupska, Stawowa, Toszecka

Niewiesze: Młyńska, Plażowa, Pyskowicka, Regat, Słoneczna, Toszecka, Wąska, Wodna

Słupsko: Jagiellońska, Leśna, Lipowa, Nowowiejska, Ogrodowa, Polna, Poniszowicka, Stawowa, Toszecka

Widów:  Folwark, Gliwicka, Krótka, Leśna, Łąkowa, Na Buczek, Polna, Stawowa

KSIĘGI METRYKALNE:

Parafia prowadzi księgi chrztów i ślubów od 1766 roku oraz zgonów od 1842 roku

CMENTARZ:

  • parafialny przy kościele

SZKOŁY I PRZEDSZKOLA:

Poniszowice: Zespół Szkolno-Przedszkolny

POPRZEDNI PROBOSZCZ:

  • ks. Alfred Klimek (1974–2006)

KAPŁANI POCHOWANI NA TERENIE PARAFII:
na cmentarzu przy kościele:

  1. ks. Rudolf Dürschlag  (†  1914)
  2. ks. Franciszek Bartoń († 1945)
  3. ks. Alfred Klimek († 31.03.2015)

Z DZIEJÓW PARAFII:

Miejscowość po raz pierwszy wzmiankowano w 1223 roku. Początkowo nazywano ją Pomniszowice (od nazwy osobowej „Pomnisz”). Według kroniki parafialnej wieś i kościół istniały już w 1175 r. W okresie nowożytnym wzmiankowana jest tutaj kuźnia żelaza. Na północny zachód od wioski natrafiono na ślady odkrywkowej kopalni rud ołowiu. Parafia pod względem terytorialnym nie uległa zmianie w ciągu dziejów. Początkowo była najprawdopodobniej filią parafii w Ujeździe.

Kościół zniszczony przez nawałnicę w 1399 roku, został odbudowany w 1404 roku z zachowaniem pozostałości pierwotnej budowli. Badania georadarowe, które przeprowadził w 2010 roku Wiesław Nawrocki z Krakowa, wskazują, że niezmie- nione  zostało  prezbiterium.  Poświęcenia  odbudowanego  kościoła  dokonano  11 października 1499 roku. Budynek jest orientowany, zbudowany z drewna mod- rzewiowego, o konstrukcji zrębowej na podmurówce kamiennej. Usytuowany jest na wzgórzu i otoczony murem z kamienia, który zbudowano w latach 1830–1837 i w 1865 roku. W 1650 roku dobudowano kaplicę boczną pw. św. Józefa, ufundowaną przez Franciszka Rogoyskiego ze Słupska (obecnie istniejąca kaplica boczna jest jej wierną rekonstrukcją, wykonaną podczas remontu w 2012 roku), zaś w 1852 roku wzniesiono lożę kolatorską, ufundowaną przez Aleksandra Zawadz- kiego. Przebudowy i gruntowne remonty kościoła miały miejsce w latach: 1775 (dobudowanie sobót), 1834–1835, 1844, 1908, 1914 i 1980–1982. Ostatni remont konstrukcji oraz dachu kościoła odbył się w latach 2011–2014. W ostatnich latach pojawiła się hipoteza, że miejscowy kościół, w swojej najstarszej konstrukcji pocho- dzący z początku XV wieku, może być najstarszym drewnianym kościołem na Śląsku.

Oddzielną dzwonnicę zbudowano w 1520 roku. Na wiązaniu dachowym widoczny jest rok 1570, zaś nad wejściem na belce wyryto rok 1520. W izbicy wieży zawieszone są aż 4 dzwony. Najstarszy dzwon, o imieniu „Słowo Pańskie”, pochodzi z 1536  roku  i  waży  200  kg.  Gruntownej  renowacji  wieży  dokonano w 1908 roku. Dzwonnica w Poniszowicach należy do największych i najstarszych tego typu budowli w kraju. W celu ratowania tej unikalnej konstrukcji w 2016 roku wykonano zabieg jej prostowania i stabilizacji fundamentu.

Wewnątrz kościoła w ołtarzu głównym z 1655 roku znajduje się obraz Matki Boskiej Częstochowskiej, który zastąpił znajdujący sie tam pierwotnie obraz patrona parafii

– św. Jana Chrzciciela z 1700 roku. Obraz przyniesiono z Jasnej Góry w 1840 roku jako wotum wdzięczności parafian za ocalenie w czasie zarazy i głodu. W związku z tym wydarzeniem od  1979  roku  w  parafii  obchodzi się drugi odpust  –  Matki Boskiej Częstochowskiej (26 sierpnia). Wczesnobarokowe ołtarze boczne z 1653 roku poświęcone są Zmartwychwstaniu Pańskiemu i św. Barbarze. Konserwację wyposażenia wykonali w latach 1982–1984 Kazimiera i Kazimierz Wajdowie z Krakowa. Ołtarze boczne ponownie konserwował w 2010 roku Marek Barski z Nysy, a w 2013 roku Damian Wyleżoł z Zabrza odrestaurował zabytkowe organy w kościele.