Świbie, Świętego Mikołaja (Dekanat Toszek)

DANE KONTAKTOWE

44-187 Świbie, ul. Główna 1
tel. 32 233 60 32
sm_swibie@kuria.gliwice.pl

PROBOSZCZ:

  • ks. Zygfryd Pluta, dziekan honorowy, ust. 27.08.1991

DATA  POŚWIĘCENIA:

  • kościoła parafialnego: XV wiek
  • kościoła filialnego: 25.07.1999

ODPUSTY:

  • w kościele parafialnym: 6 grudnia
  • w kościele filialnym: 26 lipca

WIECZYSTA ADORACJA:

  • w kościele parafialnym: 12 grudnia
  • w kościele filialnym: 26 września

PORZĄDEK  MSZY ŚW.:

w niedziele i święta:
– w Świbiu: (17.00), 7.30, 10.30
w Dąbrówce: 9.00
w dni powszednie: w Świbiu:
w poniedziałki, środy, piątki i soboty: 7.00
we  wtorki: 17.30
w czwartki: 18.00 w Dąbrówce:
w poniedziałki: 17.00
w środy: 18.00

LICZBA  MIESZKAŃCÓW: 

1 550, liczba wiernych: 1 500

MIEJSCOWOŚCI NALEŻĄCE DO PARAFII:

  • Świbie; mieszkańców: 1 140, wiernych: 1 100
  • Dąbrówka  – 5 km; mieszkańców: 410, wiernych: 400

ULICE NALEŻĄCE DO PARAFII:

Świbie: Główna, Nowe Bloki, Słoneczna

Dąbrówka: Bloki, Chałupki, Pioski, Wieś

INNY KOŚCIÓŁ:

  • filialny pw. św. Anny i św. Huberta w Dąbrówce

KAPLICA:

  • pw. św. Benigny w Świbiu

KSIĘGI METRYKALNE:

Parafia prowadzi księgi chrztów, ślubów i zgonów od 1925 roku

CMENTARZE:

  • parafialny w Świbiu
  • parafialny w Dąbrówce

SZKOŁY I PRZEDSZKOLA:

Świbie: Zespół Szkolno-Przedszkolny (Szkoła Podstawowa, Przedszkole)

KAPŁANI POCHODZĄCY Z PARAFII:

  • ks. Piotr Gabryś SAC – 1998,
  • ks. Artur Pytel – 2001

SIOSTRA ZAKONNA POCHODZĄCA Z PARAFII:

  • s. M. Paul (Ewelina) Świerzy OSSalv (brygidka) – 2007

KAPŁANI POCHOWANI NA TERENIE PARAFII:
obok kościoła:

  • ks. Józef Brzenska († 23.04.1966) – proboszcz
  • ks. Jerzy Brzenska († 26.06.1991) – proboszcz

Z DZIEJÓW PARAFII:

Pierwsze ślady osadnictwa na tym terenie odkryto w latach międzywojennych, kiedy to natrafiono na ślady osady kultury łużyckiej. Pierwsza pisemna wzmianka o  Świbiu  pochodzi  z  1299  roku.  W  1305  roku  miejscowość  wzmiankowano  w rejestrze ujejskim. W spisie z 1447 roku kościół stanowił siedzibę samodzielnej parafii. W 1578 roku pan na Wiśniczach i Świbiu – Fryderyk Schamberg – przeszedł na luteranizm, a kościoły oddał w zarząd predykantom. W czasie wojny trzydziestoletniej, na skutek edyktu cesarskiego z 1629 roku, nakazano zwrot kościoła katolikom. Sędziwy pastor ze Świbia – Jan Pistorius konwertował na wiarę katolicką, a kościół przekazano katolikom 23 maja 1629 roku. Tydzień później   (30 maja) do kościoła w Wiśniczach kanonicznie wprowadzono ks. Jana Casparidesa z Opola. Spokoju jednak nie było w Świbiu. Ludzie mieli za złe staremu pastorowi to, że porzucił luteranizm. Kapłan znalazł schronienie u ks. Casparidesa, u którego zamieszkał na plebanii. Proboszcz z Wiśniczy pełnił odtąd również posługę pasterską w Świbiu. W 1666 roku dobra tworoskie wraz z Wiśniczami i Świbiem przejął hrabia Jerzy Leonard Colonna. Z jego fundacji w 1669 roku wybudowano w Świbiu kaplicę pw. św. Benigny, męczenniczki i towarzyszki św. Urszuli, czczonej w klasztorze czeskim w Zajecovie jako svatá Dobrotivá. Kaplicę pobłogosławił archiprezbiter toszecki – ks. Adam Kowatius 4 lutego 1671 roku. Hrabia ustanowił przy  kaplicy  kapelanię,  która  funkcjonowała  do  1792  roku. W 1682 roku hrabia założył niewielki przytułek, który dawał schronienie sześciu ubogim. Do 1925 roku Świbie, jako „mater adiuncta”, złączone było z parafią      w Wiśniczu. W tym też roku ustanowiono przy kościele lokalię, a w 1930 roku ponownie erygowano samodzielną  parafię.

Po raz pierwszy kościół w Świbiu wzmiankowano w 1447 roku. Obecny kościół, zbudowany   z   kamienia   łamanego   z   pobliskich   kamieniołomów,   pochodzi z ok. 1500 roku. W 1698 roku stolarz Franciszek Pilarczyk odnowił drewniany sufit kościoła. Obraz Zwiastowania NMP z ołtarza głównego wykonał malarz Wojciech Kłokowicz z Gliwic w 1681 roku.

W listopadzie 1990 roku w leżącej na terenie parafii wiosce Dąbrówka ówczesny ks. proboszcz Jerzy  Brzenska  poświęcił  plac  pod  budowę  kościoła  filialnego.  W 1992 roku,  zaledwie  w  dwa  lata  po  rozpoczęciu  budowy,  nowy  kościół  pw. św. Anny i św. Huberta był już przykryty dachem. Uroczystego poświęcenia świątyni dokonał 25 lipca 1999 roku biskup Gerard Kusz. W 2001 roku odnaleziono relikwie św. Benigny, które uroczyście przeniesiono do kaplicy jej poświęconej      6 sierpnia tegoż roku.