Zabrze, Świętego Macieja Apostoła (Dekanat Zabrze)

DANE KONTAKTOWE

41-800 Zabrze, ul. L. Kondratowicza 15a
tel. 32 276 14 08
sm_zabrze@kuria.gliwice.pl
www.swmaciej.zabrze.pl

PROBOSZCZ:

  • ks.Rudolf Wilczek, wicedziekan, ust. 18.08.2003

INNI KSIĘŻA:

  1. ks.Józef Kara, mgr-lic. prawa kanonicznego, mgr teologii
  2. ks. Adam Fabiańczyk, mgr teologii

DATA POŚWIĘCENIA KOŚCIOŁA PARAFIALNEGO: 

20.12.1936

ODPUST W KOŚCIELE PARAFIALNYM:

14 maja

WIECZYSTA ADORACJA:

16 grudnia

PORZĄDEK  MSZY ŚW.:

w niedziele i święta: (18.00), 8.00, 10.30, 18.00 w dni powszednie:
w poniedziałki, środy i soboty: 7.00
we wtorki, czwartki i piątki:18.00
w I piątki miesiąca: 7.00, 17.00 – Msza św. szkolna

LICZBA  MIESZKAŃCÓW: 

3 470, liczba wiernych: 2 900

ULICE NALEŻĄCE DO PARAFII:

prof. S. Banacha, K. Gałczyńskiego, prof. M. Hubera, Kaszubska, Knurowska, Kondratowicza,  M.  Kruczka,  R.  Ligenzy,  ks.  J.  Madei,  P.  Maszyńskiego, Mielżyńskiego, Myśliwska, Na Łuku, K.C. Norwida, Objazdowa, Orląt Lwowskich,  J.  Pestalozziego,  F.  Prężyny,  Przyszowicka,  Rybnicka,  Rzeczna, Sobieraja, Srebrna, Staropolska, R. Szkubacza, ks. P. Ściegiennego, Tylna, Uchodźców, W. Fontanusa, Wolności 3–67 i 2–64, Zaolziańska, Żelazna

KAPLICA:

  • cmentarna pw. Śmierci św. Józefa (ul. Kondratowicza 15)

KSIĘGI METRYKALNE:

Parafia prowadzi księgi chrztów, ślubów i zgonów od 1942 roku

CMENTARZ:

parafialny przy ul. Kondratowicza

SZKOŁY I PRZEDSZKOLA:

Szkoła Podstawowa nr 23, Przedszkole nr 14

POPRZEDNI PROBOSZCZ:

ks.Eugeniusz Plichta (1962–2003)

KAPŁANI POCHODZĄCY Z PARAFII:

  1. ks.Klaudiusz Szymroszczyk – 1993,
  2. ks. Piotr Szkobel – 2000,
  3. ks. Marcin Wilk – 2000,
  4. ks. Robert Urbańczyk – 2002

BRACIA I SIOSTRY ZAKONNE POCHODZĄCY Z  PARAFII:

  1. br.Joachim Mnich SVD – 1993,
  2. s. Macieja (Klaudia) Miozga SCB (boromeuszka) – 1994,
  3. s. Danuta Wloczka FDC (Córki Bożej Miłości) – 2004

KAPŁANI POCHOWANI NA TERENIE PARAFII:
na cmentarzu parafialnym:

  1. Jerzy Doleżal († 22.02.1988)
  2. ks. Piotr Szkobel († 31.10.2002)

Z DZIEJÓW PARAFII:

W 1776 roku właściciel Zabrza, Maciej Wilczek, założył wioskę (od imienia założyciela nazwaną Maciejowem) przy niewielkich kuźniach: Kuźnica i Gwozdek. Starania o budowę kościoła  w  Maciejowie  zapoczątkował  proboszcz  parafii  św. Andrzeja Apostoła – ks. dziekan Oswald Sonneck. Od 1923 roku we wszystkie niedziele i święta oraz w pierwsze piątki miesiąca rozpoczęto w miejscowej szkole podstawowej (dzisiaj Szkoła Podstawowa nr 23 przy ul. Pestalozziego 16) odprawianie Mszy św.  17  listopada  1926  roku  ks.  Sonneck  podpisał  umowę w sprawie zakupu łąk pod budowę kościoła, plebanii, budynków gospodarczych    i cmentarza w Maciejowie. Niewielką część gruntów stanowiła darowizna zarządu dóbr rodowych Henckel von Donnersmarcka ze Świerklańca. Reszta została zakupiona przez parafię św. Andrzeja.

Ze względu na prowadzone wydobycie węgla przez kopalnię „Castellengo- Abwehr”, uzyskano zezwolenie na budowę tylko tymczasowego kościoła, którego trwałość określano na sto lat. Postanowiono wznieść kościół o lekkiej konstrukcji żelbetowej, wyposażonej w specjalne przeguby chroniące budynek przed nadmiernymi skutkami szkód górniczych. Zastosowano również lekkie materiały budowlane (drewno i suprema). Do budowy przystąpiono dopiero po uporaniu się z budowami kościołów pw. Ducha Świętego i pw. św. Józefa, które doprowadziły parafię św. Andrzeja na skraj finansowej niewypłacalności.

Dzieła budowy kościoła podjął się nowy proboszcz parafii św. Andrzeja w Zabrzu – ks. Oskar Golombek. Projekt kościoła wykonał architekt Felix Hinssen z Nysy.

Budowę zlecono mistrzowi  budowlanemu  Johannowi  Golleni  z  Zabrza.  Na  mocnym i głębokim na 3,5 m fundamencie osadzono drewniany stelaż konstrukcji połączony ze sobą dużymi belkami złączonymi nitami.  Przestrzeń  zapełniono supremą oraz betonową zaprawą. Do kościoła o wymiarach 42 x 14 m i prezbiterium o wymiarach 7,5 x 7,6 m przylega murowano-drewniana wieża o wysokości 27 m (skrócona po przejściu wichury w 1948 roku). Stropy pokryto drewnianymi płytami.  W taki sposób kościół nawiązywał do tradycyjnych na Górnym Śląsku starych kościołów drewnianych. Suma kosztów budowy wyniosła 85 tys. marek, a wszystkie należności spłacono do końca 1939 roku. Kościół pobłogosławił ks. dziekan Josef Bennek 20 grudnia 1936 roku. W 1937 roku ustanowiono przy kościele lokalię. Jej pierwszym duszpasterzem został ks. Józef Madeja, organizator nauczania języka polskiego   na   niemieckim   Górnym   Śląsku,   kapelan   wojsk   polskich   we   Francji i duszpasterz polonijny. W 1942 roku lokalia otrzymała status samodzielnej kuracji, do  końca  wojny  tworząc  wspólny  związek  parafialny  z  parafią  św.  Andrzeja.

6 marca 1947 roku administrator apostolski Śląska Opolskiego ks. Bolesław Kominek podniósł kurację do roli samodzielnej parafii.

Pomimo przyjętego rozwiązania konstrukcyjnego, wskutek szkód górniczych kościół uległ poważnym uszkodzeniom, w wyniku których aż do 1963 roku budynek pozostawał w stanie surowym. W 1964 roku przystąpiono do generalnego remontu. W 1981 roku parafia uzyskała zezwolenie na założenie cmentarza. Dwa lata później biskup Jan Wieczorek  poświęcił  cmentarz  i  kaplicę  cmentarną.  W  listopadzie  1986 roku do kościoła parafialnego dobudowano wieżę, a w latach 1987–1988 zakupiono dla parafii nowe dzwony.