Bp Jan Wieczorek

Biskup Jan Walenty Wieczorek urodził się 8 lutego 1935 roku w Bo­dzanowicach pod Olesnem. Po ukończeniu szkoły powszechnej w rodzinnej miejscowości, od 1948 roku zamieszkiwał w konwikcie dla chłopców w Gliwicach, kształcąc się w miejscowym gimna­zjum, a następnie w gliwickim Niższym Seminarium Duchownym, gdzie w 1953 roku uzy­skał prywatną maturę. Tego też roku wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego Śląska Opolskiego w Nysie. Dnia 22 czerwca 1958 roku przyjął święcenia kapłańskie z rąk bi­skupa Franciszka Jopa, który skierował go na studia na Wydziale Prawa Kanonicznego KUL. Po ich ukończeniu zlecono mu pracę wykładowcy seminaryjnego w Nysie, obrońcy węzła małżeńskiego w Sądzie Biskupim w Opolu, wikariusza i sekretarza biskupa Henryka Grzondziela – biskupa pomocniczego i proboszcza parafii Matki Boskiej Nieustającej Pomocy w Opolu-Nowej Wsi. Przez prawie 12 lat był proboszczem parafii Trójcy Świętej w Bogacicy, położonej na brzegami Stobrawy w południowo-zachodniej części Ziemi Kluczborskiej. Duże doświadczenie, wiedza prawnicza i autorytet duszpasterski zadecy­dowały o jego wyborze na biskupa pomocniczego diecezji opolskiej. Uroczysta sakra biskupa miała miejsce 16 sierpnia 1981 roku w głównym sanktuarium Śląska Opolskiego na Górze św. Anny. Jako biskup pomocniczy był odpowiedzialny w diecezji opolskiej za sprawy małżeńskie, finansowe, budownictwa sakralnego, wizytacji kanonicznych i bierzmowania w parafiach, pielgrzymek i procesji. Szczególnej jego trosce powierzony był gliwicki region duszpasterski. Jan Paweł II mianował biskupa Jana Wieczorka pierwszym rządcą, diecezji gliwickiej, ustanowionej 25 marca 1992 roku i wchodzącej w skład metropo­lii katowickiej. Przez prawie dwadzieścia lat pasterzował młodemu Kościołowi gliwickiemu. Dzięki jego inicjatywie powołano do życia wiele instytucji diecezjalnych, erygowano Wyższe Międzydiecezjalne Seminarium Duchowne z siedzibą w Opolu oraz powołano do życia Sąd Biskupi Diecezji Gliwickiej (o czym w dalszej części). Troską pierwszego pasterza Kościoła gliwickiego było zintegrowanie obu części diecezji gliwickiej – dawnej katowickiej i opolskiej. Dał temu wyraz w przeprowadzonych wizytacjach kanonicznych oraz przewodniczeniu licznym uroczystościom i celebracjom liturgicznym. Bliski ludziom obrał za maksymę słowa: „Servire populo” – służyć ludowi. O jego oddaniu swoim diecezjanom niech świadczy chociażby jego każdorazowy udział (za wyjątkiem dwóch) w inauguracji turnusów rehabilitacyjnych w Ośrodku dla Dzieci i Młodzieży Niepełnosprawnej w Rusinowicach, których przez prawie 20 lat odbyło się aż 285. Decyzją papieża Benedykta XVI przeszedł na emeryturę dnia 29 grudnia 2011 roku. Na jego następcę papież wyznaczył dotychczasowego biskupa pomocniczego diecezji opolskiej Jana Kopca.